ରଚନା: ଶୀତ ଋତୁରେ ପଲ୍ଲୀର ଦୃଶ୍ୟ

 

ଉପକ୍ରମ

ଷଡ଼ଋତୁର ଦେଶ ଆମ ଭାରତ। ବର୍ଷାର ସ୍ନିଗ୍ଧତା ଓ ଶରତର ନିର୍ମଳତା ପରେ ଆଗମନ ହୁଏ ଶୀତ ଋତୁର। ଗ୍ରାମାଞ୍ଚଳ ବା ପଲ୍ଲୀ ପ୍ରକୃତିରେ ଶୀତର ଶୋଭା ଅତ୍ୟନ୍ତ ସୁନ୍ଦର, ଶାନ୍ତ ଓ ମନୋରମ। ସହରର କୋଳାହଳଠାରୁ ଦୂରରେ ଥିବା ଆମ ଓଡ଼ିଶାର ଗାଁଗୁଡ଼ିକରେ ଶୀତଦିନେ ଏକ ନୂଆ ରୂପ ଓ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥାଏ।

ସକାଳର ପ୍ରାକୃତିକ ଦୃଶ୍ୟ

ଶୀତଦିନେ ପଲ୍ଲୀର ସକାଳ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକର୍ଷଣୀୟ।

• କୁହୁଡ଼ିର ଆସ୍ତରଣ: ସକାଳୁ ସାରା ଗାଁ, ନଈପଠା, ଆମ୍ବତୋଟା ଓ ସବୁଜ କ୍ଷେତ କୁହୁଡ଼ିର ମୋଟା ଧଳା ଚାଦରରେ ଢାଙ୍କି ହୋଇରହେ। ଅଳ୍ପ ଦୂରର ଜିନିଷ ମଧ୍ୟ ସ୍ପଷ୍ଟ ଦେଖାଯାଏ ନାହିଁ।

• ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁ: ଘାସ, ଗଛପତ୍ର ଓ ଫୁଲ ପାଖୁଡ଼ା ଉପରେ ଶିଶିର ବିନ୍ଦୁଗୁଡ଼ିକ ମୁକ୍ତା ପରି ଝଲସିଉଠନ୍ତି। ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ପ୍ରଥମ କିରଣ ପଡ଼ିଲେ ସେଗୁଡ଼ିକ ହୀରା ପରି ଚମକିଥାନ୍ତି।

• ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ: କୁହୁଡ଼ି ସ୍ତର ଭେଦି ଲାଲ୍ ସୂର୍ଯ୍ୟଙ୍କର ଆଗମନ ଦୃଶ୍ୟ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋରମ ହୋଇଥାଏ।

ଗ୍ରାମୀଣ ଜୀବନ ଓ କର୍ମଚାଞ୍ଚଲ୍ୟ

ଶୀତ ସକାଳେ ପଲ୍ଲୀବାସୀଙ୍କ ଜୀବନଯାପନ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଜୀବନ୍ତ ହୋଇଉଠେ:

• ନିଆଁ ପୋଇଁବା: ଗାଁର ବୃଦ୍ଧ, ବୃଦ୍ଧା ଓ ପିଲାମାନେ ନିଆଁ ଜାଳି (କାଠ ଓ ଶୁଖିଲା ପତ୍ର ଏକାଠି କରି) ତାହା ଚାରିପାଖରେ ବସି ନିଆଁ ପୋଇଁବାର ଆନନ୍ଦ ନିଅନ୍ତି।

• କୃଷକର କର୍ମଚାଞ୍ଚଲ୍ୟ: ଶୀତଦିନେ ଗାଁର କ୍ଷେତଗୁଡ଼ିକ ସବୁଜ ପରିବାରେ (ଫୁଲକୋବି, ବନ୍ଧାକୋବି, ମଟର, ଟମାଟୋ) ଭରିରହେ। ଚାଷୀମାନେ ମୁଣ୍ଡରେ ଗାମୁଛା ଭିଡ଼ି କ୍ଷେତକୁ କାମ କରିବାକୁ ଯାଆନ୍ତି।

• ପକ୍ଷୀଙ୍କ କାକଳି: କୁହୁଡ଼ି କମିବା ପରେ କାଉ, ପାରା, ଚଢ଼େଇଙ୍କ କାକଳିରେ ଗାଁଗଣ୍ଡା ମୁଖରିତ ହୋଇଉଠେ। ବିଦେଶୀ ପରିବ୍ରାଜକ ପକ୍ଷୀମାନେ ଗାଁ ପୋଖରୀ ଓ ନଈପଠାକୁ ଆସିଥାନ୍ତି।

ଶୀତର ଖାଦ୍ୟପେୟ ଓ ଉତ୍ସବ

ଶୀତଦିନେ ଗାଁରେ ନୂଆ ଫସଲ ଅମଳ ହୁଏ।

• ଗାଁ ଘରେ ଘରେ ନୂଆ ଚାଉଳର ପିଠା-ପଣା (ମଣ୍ଡା, ଆରିସା, ଚକୁଳି) ଓ ଖୀରି ତିଆରି ହୁଏ।

• ଗାଁପୋଖରୀର ମିଠା ପାଣି, ତାଜା ସାଗ ଓ ସବୁଜ ପରିବାର ସ୍ୱାଦ ଅତୁଳନୀୟ।

• ଏହି ଋତୁରେ ଗାଁଗୁଡ଼ିକରେ ପ୍ରଥମାଷ୍ଟମୀ, ମାଣବସା ଗୁରୁବାର, ଧନୁ ସଂକ୍ରାନ୍ତି, ମକର ସଂକ୍ରାନ୍ତି ଓ ମାଘ ସପ୍ତମୀ ପରି ନିଆରା ପର୍ବପର୍ବାଣି ମହା ଆଡ଼ମ୍ବରରେ ପାଳନ କରାଯାଏ।

ସନ୍ଧ୍ୟାର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ

ଶୀତଦିନେ ଦିନ ଛୋଟ ଓ ରାତି ବଡ଼ ହୋଇଥାଏ। ସୂର୍ଯ୍ୟାସ୍ତ ହେବା କ୍ଷଣି ଶୀତର ପ୍ରକୋପ ବଢ଼ିଯାଏ। ଗାଁର ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଘରଗୁଡ଼ିକରୁ ଧୂଆଁ ବାହାରିବା ଏବଂ କୁହୁଡ଼ି ମିଶି ଏକ ନିଆରା ପରିବେଶ ସୃଷ୍ଟି କରେ। ଲୋକମାନେ ବେଶି ସମୟ ବାହାରେ ନରହି ଶୀଘ୍ର ଘରକୁ ଫେରିଆସନ୍ତି।

ଉପସଂହାର

ଶୀତ ଋତୁରେ ପଲ୍ଲୀର ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ବାସ୍ତବରେ ମନମୁଗ୍ଧକର। ଶୀତର କାકડ, କୁହୁଡ଼ିଆ ସକାଳ, ସବୁଜ କ୍ଷେତ, ଓ ଶାନ୍ତ ପରିବେଶ ପଲ୍ଲୀପ୍ରକୃତିକୁ ଏକ ସ୍ୱର୍ଗୀୟ ରୂପ ଦେଇଥାଏ। ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ପ୍ରତ୍ୟେକ ମଣିଷର ମନକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଭରିଦିଏ।