ଓଡ଼ିଆ କବିତା: ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ - ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ମାର୍ଗଦର୍ଶିକା
କବି ପରିଚୟ: ଜାତୀୟ କବି ବୀରକିଶୋର ଦାସ
ଓଡ଼ିଆ ସାହିତ୍ୟରେ ଜାତୀୟ କବି ବୀରକିଶୋର ଦାସ ଏକ ସୁପରିଚିତ ନାମ। ସେ ୧୮୯୬ ମସିହା ନଭେମ୍ବର ମାସ ୨୩ ତାରିଖରେ ଜଗତସିଂହପୁର ଜିଲ୍ଲା ଅନ୍ତର୍ଗତ ପୁନଙ୍ଗ ଗ୍ରାମରେ ଜନ୍ମଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସେ ଏକାଧାରରେ ଜଣେ ଦେଶପ୍ରେମୀ, ମାନବବାଦୀ, ଗାନ୍ଧୀ ଦର୍ଶନବାଦୀ ତଥା ଉଗ୍ରଜାତୀୟବାଦୀ କବି ଥିଲେ। ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମ ସମୟରେ ସେ ନିଜର ସରଳ, ତରଳ ଓ ସାବଲୀଳ ଭାଷାରେ କବିତାମାନ ରଚନା କରି ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଦେଶପ୍ରେମର ବହ୍ନି ପ୍ରଜ୍ୱଳିତ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର କିଛି ଉଲ୍ଲେଖନୀୟ ପୁସ୍ତକ ହେଉଛି- 'ମୋହନ ବଂଶୀ', 'ବିଦ୍ରୋହୀ ବୀଣା', 'ଫୁଲ ଚନ୍ଦନ', 'ବୀର ଗାଥା' ପ୍ରଭୃତି। 'ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ' କବିତାଟି ତାଙ୍କର 'ବୀର ଗାଥା' କବିତା ସଂକଳନରୁ ଆନୀତ।
କବିତା: ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ (ସରଳ ଓଡ଼ିଆରେ ଭାବାର୍ଥ)
୧ମ ପଦ:ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ ଶୁଣ ସର୍ବେ ମିଳିଏ ଦେଶ ଜାତିର ପୁରୁବ କଥା,ସ୍ମରଣେ ଯାହାର ଗରବେ ତୋହରଆପେଆପେ ନଇଁ ପଡ଼ିବ ମଥା।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ସମସ୍ତ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ଏକାଠି ହୋଇ ନିଜ ଦେଶ ଓ ଜାତିର ଅତୀତର ଗୌରବମୟ କାହାଣୀ ଶୁଣିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କରୁଛନ୍ତି। ସେ କହୁଛନ୍ତି ଯେ ଆମର ଏକ ସମୃଦ୍ଧ ଇତିହାସ ଅଛି, ଯାହାକୁ ମନେ ପକାଇଲେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଗର୍ବରେ ଆପେଆପେ ନଇଁଯିବ। ଏହା ଆମ ପୂର୍ବପୁରୁଷଙ୍କ ବୀରତ୍ୱ, ତ୍ୟାଗ ଓ ମହାନତାକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଥାଏ। ଏହି ସ୍ମୃତି ଆମକୁ ଭବିଷ୍ୟତ ପାଇଁ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଇଥାଏ ଏବଂ ଆମ ଭିତରେ ଜାତୀୟତା ଭାବ ଜାଗ୍ରତ କରିଥାଏ।
୨ୟ ପଦ:ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ, ଚନ୍ଦନ ହଜୁରୀଗଲେଣି ଉଜେଇ ଅମର ପଥେ,ଯଶ କି ତାଙ୍କର ହେବକି ମଳିନଅମଳିନ ପରା ତାହା ଜଗତେ।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ଓଡ଼ିଶାର ଦୁଇ ମହାନ ବୀର, ବକ୍ସି ଜଗବନ୍ଧୁ ଓ ଚନ୍ଦନ ହଜୁରୀଙ୍କ ବଳିଦାନକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ଦେଶ ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରି ଅମର ଧାମକୁ ଚାଲିଯାଇଛନ୍ତି। କବି ପ୍ରଶ୍ନ କରୁଛନ୍ତି ଯେ ସେମାନଙ୍କର ମହାନ ଯଶ କିପରି ମଳିନ ହୋଇପାରିବ? ସେମାନଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ସାରା ଜଗତରେ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଅମଳିନ ହୋଇ ରହିବ। ସେମାନଙ୍କର ତ୍ୟାଗ ଓ ବୀରତ୍ୱ ଆମ ପାଇଁ ସବୁବେଳେ ପ୍ରେରଣାର ଉତ୍ସ ହୋଇ ରହିବ।
୩ୟ ପଦ:ପାଇକ ପୁଅର ଗାରିମା ଯା' ଥିଲାସ୍ୱାଧୀନତା ସାଙ୍ଗେ ଦେଲା ଆହୁତି,ସେ ଜାତି ଦାୟାଦ ଆମେତ ସରବେବୋଲି ହେବା ଅଙ୍ଗେ ସେହି ବିଭୂତି।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ପାଇକମାନଙ୍କର ଗୌରବମୟ ଇତିହାସକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ପାଇକ ପୁଅମାନଙ୍କର ଯେଉଁ ମହାନ ଗୌରବ ଥିଲା, ସେମାନେ ସ୍ୱାଧୀନତା ରକ୍ଷା ପାଇଁ ନିଜ ଜୀବନକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ଆମେ ସମସ୍ତେ ସେହି ମହାନ ଜାତିର ବଂଶଧର ଅଟୁ। ତେଣୁ ଆମେ ସେହି ଗୌରବ ଓ ବୀରତ୍ୱକୁ ନିଜ ଅଙ୍ଗରେ ଧାରଣ କରିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ଆମର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ଯେ ଆମେ ସେମାନଙ୍କର ଆଦର୍ଶକୁ ଅନୁସରଣ କରିବା।
୪ର୍ଥ ପଦ:ତୋଷାଳି ପ୍ରାନ୍ତରେ ଦିନେ ବହିଥିଲାସମରେ ବୀରର ରକତ ନଈ,ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ପ୍ରାଣ ଦେଲେ ଯେତେପଞ୍ଚିଲେ ମାଟି ଯିବ ତ କହି।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ତୋଷାଳି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରର ଭୟାବହତା ଓ ବୀରମାନଙ୍କର ତ୍ୟାଗକୁ ଚିତ୍ରଣ କରିଛନ୍ତି। ତୋଷାଳି ଯୁଦ୍ଧକ୍ଷେତ୍ରରେ ଦିନେ ବୀରମାନଙ୍କ ରକ୍ତର ନଈ ବହିଥିଲା। ସ୍ୱାଧୀନତା ପାଇଁ ଯେତେ ଲୋକ ନିଜର ପ୍ରାଣବଳି ଦେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ କିଏ ବା ଭୁଲିପାରିବ? ସେମାନଙ୍କର ବଳିଦାନକୁ କେବେ ବି ଭୁଲି ହେବ ନାହିଁ। ସେମାନଙ୍କର ତ୍ୟାଗ ଆମ ମାଟିକୁ ପବିତ୍ର କରିଛି ଏବଂ ଆମକୁ ସ୍ୱାଧୀନତାର ମୂଲ୍ୟ ଶିଖାଇଛି।
୫ମ ପଦ:ଶାନ୍ତି, ମୈତ୍ରୀ, ପ୍ରୀତି ପୂତବାଣୀ ଯହିଁଝୁରୁଥିଲା ପ୍ରତି ଅନ୍ତର ଭରି,ଅହିଂସା ମନ୍ତ୍ରରେ ଦେଲା ଯେଉଁ ଦୀକ୍ଷାକାହିଁ କେଉଁ ଦେଶ ହେବ ତା' ସରି ?
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ଓଡ଼ିଶାର ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ ସଂସ୍କୃତି ଓ ଅହିଂସା ନୀତିକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି। ଯେଉଁଠାରେ ଶାନ୍ତି, ମୈତ୍ରୀ ଓ ପ୍ରୀତିର ପବିତ୍ର ବାଣୀ ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଭରି ରହିଥିଲା, ଏବଂ ଅହିଂସାର ମନ୍ତ୍ରରେ ଦୀକ୍ଷା ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେହି ଦେଶ ସହିତ ଅନ୍ୟ କେଉଁ ଦେଶ ସମାନ ହେବ? ଓଡ଼ିଶା ଭୂମି ଏକ ଏପରି ସ୍ଥାନ ଯେଉଁଠାରେ ସର୍ବଦା ସଦ୍ଭାବନା ଓ ମାନବିକତାକୁ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦିଆଯାଇଛି। ଏହି ମହାନ ଆଦର୍ଶ ଆମର ପରିଚୟ।
୬ଷ୍ଠ ପଦ:ଜାତି ପାଇଁ ଦିନେ ବାଳୁତ ଧରମାଝାସିଥିଲା ପ୍ରାଣ ସାଗର ଜଳେ,ଲିଭିବ କି ତାର ଅଲିଭା କାହାଣୀଥିବା ଯାଏ ନର ଧରଣୀ ତଳେ।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ବାଳକ ଧରମାର ଅଦ୍ଭୁତ ତ୍ୟାଗ ଓ ବଳିଦାନକୁ ବର୍ଣ୍ଣନା କରିଛନ୍ତି। ଜାତି ପାଇଁ ଦିନେ ବାଳକ ଧରମା ନିଜ ପ୍ରାଣକୁ ସାଗର ଜଳରେ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲା। ତାଙ୍କର ଏହି ଅଲିଭା କାହାଣୀ ପୃଥିବୀରେ ମଣିଷ ଥିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କିପରି ଲିଭିଯିବ? ତାଙ୍କର ଏହି ମହାନ ତ୍ୟାଗ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ସ୍ମରଣୀୟ ହୋଇ ରହିବ। ଏହା ଆମକୁ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ସେବା ଓ ଦେଶପ୍ରେମର ମହତ୍ତ୍ୱ ଶିଖାଏ।
୭ମ ପଦ:ତ୍ୟାଗ, ଆଦରଶ ଜାତିର ମହୁଦେଶ ପାଇଁ ଦେଲା ନିଜକୁ ବଳି,ଦରିଦ୍ର ଜନର ବନ୍ଧୁ ଗୋପବନ୍ଧୁସେ ପୁଅ ମହିମା ହେବ କି କଳି ?
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ଉତ୍କଳମଣି ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦାସଙ୍କର ମହାନ ତ୍ୟାଗ ଓ ଆଦର୍ଶକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି। ତ୍ୟାଗ ଓ ଆଦର୍ଶର ପ୍ରତୀକ ଗୋପବନ୍ଧୁ ଦେଶ ପାଇଁ ନିଜକୁ ବଳିଦାନ ଦେଇଥିଲେ। ସେ ଦରିଦ୍ର ଜନତାର ବନ୍ଧୁ ଥିଲେ ଏବଂ ସେମାନଙ୍କର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ ସର୍ବଦା ଚେଷ୍ଟିତ ଥିଲେ। ସେହି ମହାନ ପୁଅର ମହିମାକୁ କିଏ ବା ଅସ୍ୱୀକାର କରିପାରିବ? ତାଙ୍କର ସେବା ଓ ତ୍ୟାଗ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଅବିସ୍ମରଣୀୟ ହୋଇ ରହିବ।
୮ମ ପଦ:ବାଜି ରାଉତର ନାଆଁ ଲୁଟି ନାହିଁମୁକତି ପଥର ସୈନିକ ସେହି,ତରପଣ କର ସେ ନାମ ଉଚ୍ଚାରିସ୍ୱାଧୀନ ସଂଗ୍ରାମ ପୁରାଣ ପେଜି।
ଭାବାର୍ଥ: ଏହି ପଦରେ କବି ବାଳକ ବାଜି ରାଉତଙ୍କର ବଳିଦାନକୁ ସ୍ମରଣ କରିଛନ୍ତି। ବାଜି ରାଉତର ନାମ କେବେ ବି ଲୁଚିଯିବ ନାହିଁ। ସେ ମୁକ୍ତି ପଥର ଜଣେ ସାହସୀ ସୈନିକ ଥିଲେ, ଯିଏ ନିଜର ପ୍ରାଣକୁ ଦେଶ ପାଇଁ ଉତ୍ସର୍ଗ କରିଥିଲେ। ସ୍ୱାଧୀନତା ସଂଗ୍ରାମର ପୁରାଣ ପୃଷ୍ଠାରେ ତାଙ୍କ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧାଞ୍ଜଳି ଦେବା ଉଚିତ୍। ତାଙ୍କର ବଳିଦାନ ଆମକୁ ସ୍ୱାଧୀନତାର ମୂଲ୍ୟ ଓ ଦେଶ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗର ମହତ୍ତ୍ୱ ଶିଖାଏ।
ପ୍ରଶ୍ନୋତ୍ତର
୧. ମୁଁ ପୁଣି ଫେରିବି ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି” ଏହି ବାକ୍ୟରେ କବି କାହାକୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି?
ଏହି ବାକ୍ୟରେ କବି ଦେଶପ୍ରେମ, ବୀରତ୍ୱ ଏବଂ ତ୍ୟାଗର ଭାବନାକୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି, ଯାହା ଯୁଗ ଯୁଗ ଧରି ଅମର ରହିବ। ଏହି ମହାନ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ କେବେ ବି ନଷ୍ଟ ହୁଏ ନାହିଁ, ବରଂ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପିଢ଼ିକୁ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଇଥାଏ। କବି ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ଏହି ଆଦର୍ଶଗୁଡ଼ିକ ସବୁବେଳେ ଜୀବିତ ରହୁ ଏବଂ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଶ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁ।
୨. କବିତାଟିରେ କେଉଁ କେଉଁ ପ୍ରକାରର ଧନର କଥା କୁହାଯାଇଛି?
କବିତାଟିରେ ଭୌତିକ ଧନ ଅପେକ୍ଷା ଶାନ୍ତି, ସ୍ନେହ, ଆନନ୍ଦ, ବୀରତ୍ୱ ଏବଂ ଦେଶପ୍ରେମ ଭଳି ଆଧ୍ୟାତ୍ମିକ ତଥା ମାନବୀୟ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକୁ ଧନ ଭାବରେ ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଧନଗୁଡ଼ିକ ମଣିଷର ଆତ୍ମାକୁ ସମୃଦ୍ଧ କରେ ଏବଂ ସମାଜରେ ସୁସମ୍ପର୍କ ସ୍ଥାପନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହି ମୂଲ୍ୟବାନ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ହିଁ ପ୍ରକୃତ ସମ୍ପଦ, ଯାହା ମଣିଷକୁ ମହାନ କରିଥାଏ।
୩. “ସାଗରୀକା ସ୍ନେହ” କହିଲେ କବି କଣ ବୁଝାଇଛନ୍ତି?
“ସାଗରୀକା ସ୍ନେହ” କହିଲେ କବି ସାଗର ଭଳି ଅସୀମ, ଗଭୀର ଏବଂ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପର ସ୍ନେହକୁ ବୁଝାଇଛନ୍ତି, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥାଏ। ସାଗର ଯେପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆଶ୍ରୟ ଦିଏ, ସେହିପରି ଏହି ସ୍ନେହ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆବୋରି ରଖେ। ଏହା ଏକ ବିଶାଳ ଓ ନିର୍ମଳ ପ୍ରେମ, ଯାହା କୌଣସି ପ୍ରତିବଦଳ ଆଶା କରେ ନାହିଁ।
୪. “କୋଳାକି ପ୍ରାଣରେ ବିଜେଇ ରହିବା” ଏହି ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ କଣ?
“କୋଳାକି ପ୍ରାଣରେ ବିଜେଇ ରହିବା” ଏହି ବାକ୍ୟର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ପ୍ରାଣରେ ବୀରତ୍ୱ, ସାହସ ଏବଂ ଦେଶ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗର ଭାବନା ଭରି ରହିବା। ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି ଜଣେ ବ୍ୟକ୍ତି ନିଜ ଦେଶ ଓ ଜାତି ପାଇଁ ଯେକୌଣସି ବଳିଦାନ ଦେବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ରହିବା। ଏହା କେବଳ ଶାରୀରିକ ଶକ୍ତି ନୁହେଁ, ବରଂ ମାନସିକ ଦୃଢ଼ତା ଓ ନିଷ୍ଠାକୁ ମଧ୍ୟ ବୁଝାଏ।
୫. କବିତାଟିରେ ଜନଗଣଙ୍କର କେଉଁ ଗୁଣର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି?
କବିତାଟିରେ ଜନଗଣଙ୍କର ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟତା, ସ୍ନେହ, ଆନନ୍ଦ, ବୀରତ୍ୱ, ଦେଶପ୍ରେମ ଏବଂ ତ୍ୟାଗ ଭଳି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକର ବର୍ଣ୍ଣନା କରାଯାଇଛି। ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଏକାଠି କରି ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧ ସମାଜ ଗଠନ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରେ। ଏହା ଦର୍ଶାଏ ଯେ ଓଡ଼ିଶାର ଲୋକମାନେ କେବଳ ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ ନୁହନ୍ତି, ବରଂ ଆବଶ୍ୟକ ସମୟରେ ବୀରତ୍ୱ ପ୍ରଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ମଧ୍ୟ ସକ୍ଷମ।
୬. “ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ” କବିତାଟିର ମୂଳଭାବ କଣ?
“ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ” କବିତାଟିର ମୂଳଭାବ ହେଉଛି ଦେଶପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି, ସ୍ନେହ ଏବଂ ତ୍ୟାଗର ମହତ୍ତ୍ୱ। ଏହା ଦେଶର ଲୋକମାନଙ୍କର ସାହସ ଏବଂ ନିଃସ୍ୱାର୍ଥପରତାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରେ। କବି ଏହି କବିତା ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ ନିଜର ଗୌରବମୟ ଇତିହାସକୁ ମନେ ପକାଇବାକୁ ଏବଂ ଦେଶ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରେରଣା ଦେଇଛନ୍ତି। ଏହା ଏକ ଆହ୍ୱାନ ଯାହା ଆମକୁ ନିଜ ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ଥିବା କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ସ୍ମରଣ କରାଇଥାଏ।
୭. କବିତାଟିରେ କବି କାହାକୁ “ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ” ବୋଲି କହିଛନ୍ତି?
କବିତାଟିରେ କବି ସମସ୍ତ ଦେଶବାସୀଙ୍କୁ “ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ” ବୋଲି କହିଛନ୍ତି, ଯେଉଁମାନେ ଦେଶର ଶାନ୍ତି, ସ୍ନେହ ଏବଂ ଗୌରବ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତି। ଏହା କେବଳ କିଛି ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ବରଂ ସମଗ୍ର ଓଡ଼ିଆ ଜାତିକୁ ବୁଝାଏ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଓଡ଼ିଆ ନିଜର ଦେଶ ପାଇଁ ଗର୍ବ ଅନୁଭବ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ଏହାର ଉନ୍ନତି ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍।
୮. କବିତାଟିରେ କେଉଁ କେଉଁ ଶବ୍ଦର ଅର୍ଥ ଲେଖ।
•ଜନଗଣ: ଲୋକମାନେ, ଜନସାଧାରଣ। ଏହା ଏକ ସମୁଦାୟକୁ ବୁଝାଏ ଯେଉଁମାନେ ଏକ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ଅଞ୍ଚଳରେ ବାସ କରନ୍ତି।
•ସୁରୁଜ: ସୂର୍ଯ୍ୟ। ଏହା ଆଲୋକ, ଆଶା ଏବଂ ନୂତନ ଆରମ୍ଭର ପ୍ରତୀକ।
•ହୃଦୟ: ମନ, ଅନ୍ତର। ଏହା ଭାବନା, ପ୍ରେମ ଏବଂ ସମ୍ବେଦନଶୀଳତାର କେନ୍ଦ୍ର।
•ସାଗରୀକା: ସାଗର ଭଳି, ଅସୀମ। ଏହା ବିଶାଳତା, ଗଭୀରତା ଏବଂ ଅସୀମତାକୁ ବୁଝାଏ।
•କୋଳାକି: ବୀରତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ, ସାହସୀ। ଏହା ଶକ୍ତି, ଦୃଢ଼ତା ଏବଂ ନିର୍ଭୀକତାକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ।
•ବିଜେଇ: ବିଜୟୀ, ଗୌରବମୟ। ଏହା ସଫଳତା, ବିଜୟ ଏବଂ ସମ୍ମାନକୁ ସୂଚାଏ।
୯. କବିତାଟିରେ କବି କାହିଁକି “ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ”ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି?
କବି “ଆସ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳୀୟ”ଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଛନ୍ତି କାରଣ ସେମାନେ ଶାନ୍ତିପ୍ରିୟ, ସ୍ନେହୀ, ଆନନ୍ଦମୟ, ବୀରତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଦେଶ ପାଇଁ ତ୍ୟାଗ କରିବାକୁ ସର୍ବଦା ପ୍ରସ୍ତୁତ ଥାଆନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କର ଏହି ମହାନ ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ଦେଶର ଉନ୍ନତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ। କବି ଚାହାଁନ୍ତି ଯେ ଏହି ଗୁଣଗୁଡ଼ିକ ସବୁଦିନ ପାଇଁ ଜୀବିତ ରହୁ ଏବଂ ଆଗାମୀ ପିଢ଼ିକୁ ପ୍ରେରଣା ଯୋଗାଉ।
୧୦. କବିତାଟିରୁ ତୁମେ କଣ ଶିଖିଲ?
ଏହି କବିତାଟିରୁ ଆମେ ଶିଖିଲୁ ଯେ ଦେଶପ୍ରେମ, ଶାନ୍ତି, ସ୍ନେହ ଏବଂ ତ୍ୟାଗ ମାନବ ଜୀବନର ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୁଣ। ଆମେ ସବୁବେଳେ ଦେଶର ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ଉଚିତ୍ ଏବଂ ନିଜର ଗୌରବମୟ ଇତିହାସକୁ ମନେ ରଖିବା ଉଚିତ୍। ଏହା ଆମକୁ ନିଜ ମାତୃଭୂମି ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଓ କର୍ତ୍ତବ୍ୟବୋଧ ଶିଖାଏ। ଏହି ଆଦର୍ଶଗୁଡ଼ିକୁ ପାଳନ କରି ଆମେ ଏକ ଉନ୍ନତ ସମାଜ ଗଠନ କରିପାରିବା।
0 Comments